موبد آتشگه خاموش

هنر اينجاست ، در دلهاي ما، آوازهاي ما

سخنی با شاه خوبان

 

.

***********

میدونم خیلی بدم ، اما خوبـــــــــــــــــــا رو دوس دارم

شب تاریکم  ولی ،  ستـــــــــــــــــــــــاره ها رو دوس دارم

*

توی شـــــــــــــــــــــــهری که منم گلا همه دودی شدن

پر زدن تو صحن و اون حال و هوا رو دوس دارم 

*

اینجا هیچ پنجره ای به عاشقــــــــــــــــــــــــی وا نمیشه

پنجـــــــــــــــــــــــره به سمت گنبد طلا رو دوس دارم

*

داره بارون میگیره رو دفتر ترانه هـــــــــــــــــــــــــــــــــام

چشمای بارونی و شعــــــــــــــــــــــــــر و دعا رو دوس دارم

*

“دوس دارم صدات کنم ، تو هم منو صــــــــــــــــــــــــــــدا کنی”

لطف پادشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاه خوبان به گدا رو دوس دارم

*

دل دلتنگ منو با شیـــــــــــــــــــــــــــــــــــشه خورده هاش بـــخر

دل فروختــــــــــــــــــــــــــــــــن به تــــبار مصطفا رو دوس دارم

*

عمریه با دشـــمنات دشمنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــی دارم آقا جون

دوستای دوستای دوستــــــــــــــــــــــــــــای شما رو دوس دارم

*

بیت آخر شده و قافیه ها ردیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــف شدن

واسه آخرین نفس ، رضا رضــــــــــــــــــــــــــا رو دوس دارم

.

.

.

.

شعر : موبد

عکس : شهاب الدین

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا

February 15, 2011 Posted by | شعر | Leave a Comment

   

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.